Wol en Wiel Februari 2017

Vandaag kwam de spingroep Wol en Wiel bij elkaar in Biddinghuizen, bij Hennie in de blokhut. Het was heel koud buiten en de gaskachel en het extra ingeschakelde electrische kacheltje deden extra hun best om de temperatuur aangenaam te maken.

Ik had Romney wol mee om te spinnen, geverfd met afrikaantjes van de verfplantentuin die onderhouden wordt door leden van de IVN en van de Wolunie. Een hele mooie helder gele kleur! Ik vind het zo’n mooie gele kleur dat ik zaadjes heb gekocht om van het voorjaar in mijn eigen tuin te zaaien. Slakken zijn er dol op hoorde ik al, en die hebben we in overvloed dus het gaat een harde strijd worden…

Voor Anneke had ik twee Romney vachten mee. Dat had ze gevraagd toen ik vertelde dat Coby en ik zouden gaan helpen bij het schapen scheren voor de Almeerse Wolunie. Zij had in de afgelopen maand ‘anonieme’.witte en donkerbruine wol gesponnen. De witte, een vrij dikke draad, had ze getwijnd met een glanzende synthetische draad en het was een heel leuke streng geworden, met een beetje boucle-achtigs over het geheel. De bruine had teveel twist, vond Anneke. Dat kan gebeuren, en vooral als je een draad als enkele draad wilt houden is het belangrijk om niet teveel twist aan je draad te geven. Wassen en onder spanning laten drogen maakt de draad wel minder kronkelig, maar zodra je hem weer wast springen de kringelkronkeltjes er gewoon weer in. Breien met alleen recht, of gerstekorrel, zorgt ervoor dat het breiwerk niet scheef trekt.

Mijn breiwerkje nam ik ook mee om te laten zien, en de steek die dit patroontje geeft (Estlands schub-patroon) is heel eenvoudig: 2 recht, 1 omslag, 2 recht, 2 recht samen breien. Als je rondbreit en een veelvoud van 6 steken hebt opgezet en dit steeds herhaalt krijg je een draai-effekt. Als je na elke 4 toeren van kleur wisselt krijg je kleine ruitjes in je breiwerk. Wil je eerst een boordje breien voor bv polswarmers, dan kun het het beste de boord in een veelvoud van 5 steken opzetten. Als de boord klaar is meerder je elke 5 steken 1 steek zodat je op een veelvoud van 6 steken uitkomt. Het boordje kan in ribbels (1 ronde recht breien, dan 1 averecht enz.) of een rib-patroon – herhaal dan (2 recht, 2 averecht, 1 recht) want dat sluit mooi aan op het schubbenpatroontje.

Reny was druk aan het dik spinnen met een weerbarstige blauwe texelaar vacht. De lanoline was wat stijver geworden dus was het een hele klus om de wol uit te trekken. De doorzetter wint, en ze was bijna klaar. Poeh! Daarnaast liet zij haar wolwinder zien, die gelijk twee of meerdere draden om elkaar kan twisten, zodat je een goed gemeleerd breiwerk krijgt wanneer je met meerdere draden werkt. Ze had twee proeflapjes gebreid om het verschil te demonstreren tussen het breien met twee losse draden en het breien met twee om elkaar gedraaide draden anderzijds. Een duidelijk verschil! Geweldig, zo’n degelijk apparaat, het was minstens 25 jaar oud. Op internet staat dat hij weer gemaakt wordt, maar ik zag alleen dat je ‘m kon kopen op e-bay.

Petra had niet zoveel gesponnen, zij doet het rustig aan en is pas onlangs weer begonnen wat te spinnen. Het gaat langzaam beter. Volhouden dus!  Ze had een hele zak Shetland wol mee voor Helga, ik ben heel benieuwd naar jullie ervaring met deze wol!

Helga had geverfd met voedingskleurstoffen van de toko, en prachtige bostinten bereikt. Een heel mooi voorbeeld van een onverwachte en heel effektvolle toepassing. Wel in de keuken gebruikt, maar niet om op te eten!

En Coba had weer geweven (ze volgt een weefopleiding en maakt hele mooie weefsels). Deze keer was haar weefsel niet gemaakt met een weefgetouw, maar met stokjes. Een ‘peg loom’ of stokweefgetouw, met 31 stokjes verdeeld over 50 cm. Het weefsel is soepel, en volgens Coba ontzettend makkelijk (en leuk!) om te maken.

Hennie heeft kleine gevilte poppetjes in een gevilt bedje gemaakt. De bedjes zijn gemaakt van kleine, vervilte geweven vierkantjes die ze geborduurd heeft en de poppetjes zijn gevilt rond een vormpje en ook geborduurd op het lijfje. Verder breit ze stug door aan de omslagdoek met schaapjes, en ook aan een buideltasje in de twijnend breien techniek.

Cobie liet haar prochtige gebreide vest zien wat af is! Het patroon, met kabels en ajourwerk, maakte het vest heel warm, en met veel elasticiteit. De bedoeling was eigenlijk een wat dunner en lichter vest zei Cobie, maar het resultaat is prachtig! De foto’s doen geen eer aan het vest, ik vergat even te fotograferen toen ze het aan had.

Verder liet ik mijn gesponnen-gebreide-vervilte sloffen zien, waarover meer te lezen is op Ravelry: Vervilte pantoffels.

Wol en Wiel April - Lente!

Dit was de eerste spinochtend met Wol en Wiel van dit jaar dat ik echt de lente kon voelen - en zien! Kijk die lammetjes toch, pluizebollen met nieuwsgierige blik, of heerlijk slapend bij moeder in de voorjaarszon.

Hennies Ouessant schapen hebben lammetjes gekregen, witte en zwarte (met een wit vlekje). Ze hielden zich op afstand, bij moeder in de buurt en ook een beetje verstopt achter wat boomstammetjes, maar deze witte was wel erg benieuwd wie dat nou waren bij dat hek. Toen we eenmaal verdwenen waren (dachten zij!) kwamen ze dichterbij.

Het was een kleiner groepje deze week maar toch nog 8 personen. Hanneke had een gehaakte sjaal af - of bijna af, er was niet genoeg garen voor alle franje. Ze had van ander garen, een donker/licht getwijnde draad, de franjes afgemaakt maar was daar niet helemaal blij mee. Waarschijnlijk gaat ze die franje toch weghalen, en dan besluit ze of ze de sjaal helemaal zonder franje laat, of dat ze ander garen er voor gaat gebruiken, wat ze misschien nog moet bijspinnen. De sjaal zelf is fantastisch. Een eenvoudige haaksteek, met groepen stokjes, en met een geweldig effekt. Heerlijk om mee op de bank te kruipen als het wat fris is, of om gauw om te slaan als je even naar buiten moet om iets te doen, maar niet de tijd neemt om een jas aan te trekken. En met het veranderlijke voorjaarsweer is het prettig om nog iets om te hebben.

Helga heeft een nieuwe spintechniek uitgeprobeerd, die ze aan ons liet zien, Tailspun Yarn. Dat is garen waarin hele lokken van een schapenvacht uitsteken. Het lijkt een beetje op de schapenvacht zelf als je dit garen in een streng bijeen ziet.

Ze had ook van te voren al wat uitleg gemaild naar iedereen zodat je je kon voorbereiden als je het ook wilde proberen, heel handig. Hier zie je op het filmpje hoe zij het doet.

Ik was er erg nieuwsgierig naar en had het van te voren geprobeerd met Gotland wol. Het viel niet mee om de lokken goed te laten hechten aan de kerndraad. Op deze ochtend zelf heb ik nog wat meer er van geprobeerd, en hier zie je het op de spoel op mijn twijnrekje. Net een opgewikkeld gotlandschaapje!

Thuis heb ik er nog wat meer van gesponnen, ik heb nu enkele tientallen meters en zal er waarschijnlijk eens mee proberen te weven.

Ook had Helga haar eerste polswarmers mee in de twijnend breien techniek. Heel mooi geworden!

 

Zelf had ik in de maand voorafgaand aan de spingroep wat plantaardig geverfde delen van vachten gesponnen. Altijd een mooie kleurencombinatie, met Walnoot, eerste (rechts, Blauwe Texelaar) en derde bad (links, Leicester Longwool), en ui op een lichtgrijze ondergrond van Blauwe Texelaar. Grappig hoe geel op een grijze ondergrond naar het groene nijgt. Op de foto is het nog groener dan in het echt, maar ook bij gewoon daglicht ziet het er lichtgroen uit.

Reny had ook met walnoot geverft. Gewoon in een pot waar de walnotenbolsters eerst een tijd in geweekt hadden, zonder te verwarmen. Het resultaat is verbluffend! Zonder beitsmiddel, zonder opwarmen en toch die mooie warme bruine tinten. De laatste portie wol had ze vergeten in het verfbad en heeft er extra lang in gezeten, waardoor hij nog donkerder is geworden dan de tweede portie. De basis is witte Flevolander x Texelaar.

En Reny had ook nog een verrassing voor mij. Ze was naar een middeleeuws weekend geweest met haar middeleeuwse groep, en had daar een van mijn poslwarmers verkocht! Het geeft zo'n geweldig gevoel als mensen iets wat je gemaakt hebt willen hebben en dat dan kopen.

Coby had geen showproducten mee. Ze had wel voor mij een proefje mee van de tweed waarmee ze haar prachtige winterjas (mantel) genaaid heeft. Ik had daar om gevraagd, omdat ik helemaal weg ben van alle vormen van tweed, en die van haar was een echte! Die wilde ik wel eens onder de loep houden! Het blijkt een visgraat te zijn. De draden lijken haast wel enkeldraads te zijn, wat ik me moeilijk voor kan stellen voor de ketting. En de draden hebben een lichte kleurvariatie in zichzelf, die je krijgt door verschillend geverfde vachten goed door elkaar te kaarden. Dat geeft op het oog een egale kleur, maar door de verschillende kleuren van de individuele vezels heeft de kleur meer diepte en levendigheid. Jaja! Visgraat is wat ik wil gaan proberen met mijn gesponnen Leicester Longwool. Het zal een veel grovere stof worden dan Coby's tweed, en het zal te prikkerig zijn voor een kledingstuk, maar ik heb er zo'n zin in!

Coba, die weeft, heeft een groot driehoeksweefraam aangeschaft, en daarop een luchtige sjaal van haar Gotland garen geweven. Heel elegant en fijn, vederlicht en doorzichtig, prachtig! Die weeftechniek intrigeert, als je op Youtube kijkt ziet het er niet moeilijk uit, ik ben benieuwd of ik het ook leuk zou vinden... Hier is een foto van de sjaal in de voorjaarszon.

En hier een filmpje van iemand die voordoet hoe je zo'n sjaal weeft. Zoals je ziet kun je allerlei draden verwerken, wat heel handig is voor spinners die wel eens iets overhouden, of voor als je een aparte draad spint waarvan je dan niet goed weet wat je ermee moet...

Saskia is altijd productief! Ze vertelde dat ze bezig is breipakketten samen te stellen voor haar webshop of voor verkoop tijdens de workshops/inloopochtenden die ze heeft. Ze is gestopt met poppen maken, en heeft haar poppenatelier omgedoopt tot wolatelier, nog steeds met de naam Wollepop.

En de laatste van het rijtje voor deze keer, Hennie, was bezig met een schapensjaal. Kijk maar in haar mand, daar ligt het begin van een rondgebreide sjaal die ze later met een 'steek' open gaat knippen. Met schaapjes. En dat vind ik, die een jaar lang alleen maar schapen maakte op mijn keramiek-avonden, natuurlijk geweldig. Ze breit hem van verschillende natuurlijke tinten grijs van Blauwe Texelaar wol.

En dan sluit ik af met een van mijn eigen keramieke schaapjes.

Wol en Wiel Maart 2016

Er is weer een maand voorbij gevlogen, en de spingroep Wol en Wiel is bij elkaar geweest in de gezellige blokhut van Hennie, in Biddinghuizen, aardig centraal in Flevoland voor al onze leden, die komen van het uiterste noorden tot het zuidelijkste puntje, de meest oostelijk grens (zelfs ietsepietsie daarbuiten!) tot aan de westelijke grens van heel Flevoland.

Er waren weer mooie dingen gemaakt, en ik moet bekennen dat ik van tijd tot tijd zo enthousiast was over alle gemaakte producten, proeflapjes en projecten-in-de-maak dat ik niet van alles foto's gemaakt heb. Voor de blog is dat jammer, maar het zegt heel veel over hoe leuk de spinochtenden zijn, en hoeveel uitwisseling van ervaring en inspiratie er is tijdens de ochtend, heerlijk!

Ik zat bijvoorbeeld naast Annelies, die krulletjes aan het spinnen was. Ze maakte een draad van verschillend gekleurde lokken Wensleydale en Leicester Longwool, waarbij delen van de gekrulde lokken zichtbaar bleven. Het wordt een vrij dik, onregelmatig garen met heel veel karakter. Annelies vertelde dat ze het meestal nog twijnt met een dunnere draad, zodat het niet zo krullerig is, en makkelijker verwerkt kan worden. Zij maakt er vaak sjaals van, geweven of gebreid, heel mooi en origineel. Ze werkt het liefst met natuurlijke tinten en heeft heel verschillende kleuren krulletjes in het zakje wol wat ze meegenomen heeft deze ochtend. Geen foto's, maar ik hoop dat je je er een voorstelling van kunt maken.

Coba had proeflapjes mee van haar weefcursus en haar kleuren-cursus. Ze liet zien hoe verschillende kleuren samen een heel mooie indruk kunnen geven, ook al zijn ze individueel misschien niet zo heel erg mooi. Ik geloof dat ik de vorige keer ook hierover schreef, en deze keer blijft het ook bij schrijven want ik heb geen foto's genomen.

Waar ik wel foto's van heb gemaakt is het project van Petra, (die overigens ook haar dochter mee had, geweldig, moeder en dochter achter het spinnewiel! Petras project zijn sokken met allerlei verschillende patroontjes. Eerst heeft ze van alle kleurtjes een stukje gesponnen. Kijk maar hier onder:

Zijn het geen geweldige sokken? Vrolijke voetenwarmers die tegelijk je hart verwarmen!

Hennie heeft gesponnen! Van haar eigen Ouessant schapen, met een beetje jeu van een frisse kleur glanzende zijde die ze meegekaard heeft. De wol is gekaard op een kaardmachine, en de zijde heeft Hennie aan het eind van het kaardproces direct op de trommel van de kaardmachine gelegd, tussen de lagen wol. Als je de zijde aan de voorkant van de kaardmachine invoert, wordt het misschien wat meer verdeeld waardoor je niet zulke duidelijke 'strepen' van de zijde in je garen krijgt.

Cobie had ook niet stilgezeten de afgelopen maand! Of misschien juist heel veel stilgezeten, want ze had een hele bruidssjaal gebreid. De sjaal was voor een echte bruid, dus Cobie had een deadline en daar heeft ze zich op gericht, en ze is met ruime marginaal geslaagd! De sjaal had ze niet mee, die was natuurlijk al bij de bruid, maar ze liet wel een foto zien van het eindresultaat, prachtig!

Dat ze een kantsjaal breide viel heel toepasselijk samen met dat een paar anderen van de groep ook een kanten sjaal breien. Hennie, Jolanda, Cobie en ik. Het idee is dat als je tegelijkertijd aan een project werkt dan kun je elkaar steunen, stimuleren, en het is gewoon leuker. Nu is Cobie al klaar, maar dat kwam doordat ze een deadline had. De andere hebben dat niet dus die doen het lekker in hun eigen tempo. Over mijn sjaal wil ik nog een apart stukje schrijven.

Ook heb ik nog niet geschreven wat ik meenam om te laten zien. Maar... daar heb ik ook nog geen foto's van en die wil ik wel laten zien. Dat komt dus ook in een volgend stukje, dat houden jullie nog tegoed!

Wol en Wiel Februari 2016

Alweer een maand voorbij, wat gaat de tijd toch snel! Aan de andere kant is het geweldig dat er alweer een spinbijeenkomst is geweest van Wol en Wiel, bij Hennie in haar Blokhut, waar altijd gezellig stoelen, koffie, thee en koek klaar staan als we aankomen.

We waren met een iets kleinere groep deze keer, 7 mensen in totaal, en dat zorgde ervoor dat we uitgebreid de meegebrachte projecten konden bekijken, voelen (belangrijk!) en bespreken. Ook hebben we het spinnen van een bouclé draad besproken en sommigen hebben dat ook geoefend, waaronder ikzelf. Maar later daarover meer.

Petra begon, en vertelde dat ze niets meegenomen had. Ze is Blauwe Texelaar aan het spinnen op haar electrische spinnewiel, zo vanuit de vacht. Ze houdt erg van de geur van de vacht en het gevoel van de lanoline waardoor de vezels zo makkelijk langs erkaar glijden. Het is een vrij donkere vacht, en de spoel is al bijna bommetje vol, wat heel veel is bij haar e-spinner, want de spoelen zijn groot, er kan zo'n 100 g op!

Hennie spint ook een Blauwe Texelaar, gewassen en gekaard. Ze heeft eerst de lichte stukken er uit gezocht, en spint die. Haar idee is om iets te maken uit het boek 'Öland breien' van Marja de Haan (deze link voert je naar een verkoopsite waar het boek te koop is), en gebruik te maken van de natuurlijke kleuren uit de vacht van een Blauwe Texelaar. In de tijd tussen de twee spinochtenden heeft Hennie polswarmers gebreid:

De kleur van het blauwe gedeelte is in werkelijkheid veel feller dan op de foto, het contrast is groter met het rood. Mooi he? Er werd gepraat over de breedte van de verschillende delen van de polswarmer, Het deel in de gebroken rib steek is breder dan het andere gedeelte met het patroontje. Men was het er over eens dat boordsteken (gebroken rib is een variatie op de 1 recht 1 averecht boordsteek) altijd breder wordt, omdat er gewisseld wordt tussen recht en averecht en je daarvoor meer draad gebruikt. Ik denk dat het ook kan liggen aan het andere deel, wat gebreid is met twee kleuren. Als je patroontjes met meerdere kleuren breidt trekt het breiwerk altijd wat in. Wat het ook is, de oplossing voor beide verschijnselen is dezelfde: brei voor het boordsteek gedeelte met wat dunnere naalden, of met minder steken.

Ook heeft ze een katoenen shawl gehaakt met paarse bloemen. De katoen maakt hem wat zwaar, Hennie vindt hem teveel op haar schouders drukken, maar er is al een liefhebber voor dus Hennie gaat hem weggeven.

Hennie en ik gaan een bruidssjaal breien, van een patroontje dat in Handwerken Zonder Grenzen heeft gestaan, lang geleden. We hebben allebei een proeflapje gemaakt, en zijn er ook allebei nog niet helemaal uit of de naalddikte wel goed is. Dit is het proeflapje van Hennie:

Een garen met mohair of angora er in? We praatten er wat over en als ik het me goed herinner gaat Hennie ook nog met een iets dikkere pen een lapje breien om het verschil te zien. Ik heb ook een proeflapje maar dat zal ik in een aparte post laten zien.
Cobie en Jolanda gaan ook een kansjaal breien maar van een ander patroon.

C heeft veel geweven en heeft daar niets van meegenomen, omdat ze denkt dat we daar niet in geinteresseerd zijn. Tsssss! Dat is helemaal niet zo, we zijn juist heel erg nieuwsgierig naar wat ze allemaal weeft! Volgende keer dus wat meenemen hoor! Ze vertelt over de weefcursus, en een kleurencursus die ze ook volgt. Daar heb je bij het weven veel profijt van, kleuren kunnen heel verrassend zijn vertelt ze: apart vind je een kleur misschien echt niet mooi, maar in combinatie met andere kleuren is het resultaat soms heel aantrekkelijk!

Saskia is nog niet uitgebreid met alle IJslandse wol die ze in de zomervakantie op IJsland heeft buitgemaakt! Deze keer een mooie sjaal, met allerlei plantaardig geverfde ijslandse wol. Het was een breipakketje met alle kleuren in een mooi doosje, waar een patroon in zat (niet het patroon wat Saskia uiteindelijk gemaakt heeft), en ook op het doosje alle planten die gebruikt zijn om de kleuren te krijgen. Hier onder zie je een stukje van de sjaal, de mooie bloem die er ook nog uit kon en het doosje met de informatie over de planten.

Als je goed kijkt zie je dat er kleurstoffen in zitten van Indigo, Lupine, Rabarber en Blauwhout (Brazil Wood)

Hier nog een foto waarop je de rand van de sjaal beter kunt zien. En de speld achter de bloem, die aan de voorkant netjes is omgehaakt met gele wol.

Een mooie rand met cockle shell patroon

Hier zie je hoe anders de kleuren kunnen uitvallen als de zon niet schijnt. Ik denk toch dat de twee bovenste foto's de kleur het best benaderen.

Cobie heeft een hele mooie vertaling gemaakt van de beschrijving van het boucle garen wat we gesponnen hebben. Ze liet het zien, en we praatten over welke vezels geschikt zijn voor de lusjesdraad: mohair, Leicester Longwool, Wensleydale, dus lange glanzende vezels. Hier onder een paar foto's van boucle:

Het witte garen heeft kleinere lusjes dan het donkere garen (het donkere op de bovenste foto is hetzelfde als het garen wat midden in beeld is op de onderste foto en het is groen in werkelijkheid - geverfd met Berkeblad en nagebeitst met ijzer). Dat zou kunnen komen door het verschil van vezel: de witte is Romney, de groene Leicester Longwool. Ook is het witte gemaakt met drie handgesponnen draden, terwijl de groene naaigaren heeft voor zowel kern als binddraad. Er zijn vele variaties op Boucle, en met veel oefenen komen we wel tot de draad die we ook voor ogen hebben. Momenteel is het nog een beetje afwachten wat het eindproduct is ook al volgen we de instructies goed op!

Jolanda heeft een sjaal geweven van garen wat ze vorig jaar al eens had laten zien. Een paars garen met allerlei kleurtjes erdoorheen gekaard. De sjaal is geweven op een driehoekig weefraam. We zijn allen geinteresseerd in het weefraam, en Hennie zou graag iemand willen vragen om er zo een voor haar te maken, dus Jolanda en Hennie spraken af om samen een bezoekje aan een handige kennis te gaan brengen! Helaas heb ik de sjaal niet op de foto, misschien een volgende keer als het weefraamverhaal een vervolg heeft.

Ik heb ook wat projecten meegebracht in verschillende stadia van 'af'. Wat helemaal af is zijn de wanten voor mijn vader. Ik heb binnen wat foto's gemaakt, niet helemaal scherp maar het moet maar zo want het is echt niet lekker buiten, en bovendien veel te donker om een goede foto te maken.

De wanten zijn in de techniek 'twijnend breien' gemaakt, een Zweedse techniek waarbij je met twee draden breidt, afwisselend met de ene en de andere draad een steek maakt, en de draden tussen elke steek een halve slag om elkaar draait. Hier is een video van hoe dat gaat. Bij de duim is elke twee toeren een steek gemeerderd, daardoor verspringen de kleuren tot een soort geruit patroontje:

En tussen de boord en de hand heb ik een stukje met averechtse steken gebreid, in het Zweeds 'krok' steken, in het Engels 'crook'  stitches.

Deze steek trekt het breiwerk iets in, wat een mooie overgang tussen boord en hand geeft.

Mijn laptophoes is bijna af. Ik moet hem nog wat in de breedte laten krimpen, Hennie gaf mij uitstekend advies. Als de hoes af is kan ik eindelijk ook eens een andere tas gebruiken als ik naar mijn werk ga, met een goed beschermde laptop.

Wat helemaal nog niet af is, zijn deze lokken. In Oktober kocht ik een prachtige bruine vacht, Dorset x Leicester Longwool. Die wilde ik onlangs gaan wassen, en ik pakte hem helemaal uit om de lelijke delen, vuiltjes en dubbelscheer te verwijderen. Toen zag ik tot mijn grote schrik dat alle lokken een zwakke plek in het midden hadden:

En het ergste was dat je de lokken zomaar met twee handen uit elkaar kon trekken! Dat was een nare ontdekking, en ik wist even niet wat ik ermee zou doen: weggooien of niet? Mijn spinmaatjes op Ravelry adviseerden om te kijken of de twee delen niet apart van elkaar verwerkt en gesponnen konen worden. Dus ik waste, deelde, kaardde en spon een proefje:

Twee heel verschillende garens, allebei zacht en mooi. En het was goed te doen om ze te spinnen ook al was de vezel ca 5-6 cm in plaats van de mooie 10-12 cm. Ook mijn spinmaatjes bij Wol en Wiel vonden dat ik dat best zo kon doen, dus ik ga toch maar de hele vacht wassen, moed verzamelen om de lokken te delen, en dan doen alsof ik twee vachten heb in plaats van een.
En ik heb ook nog nagevraagd bij de boerin of er iets met het schaap, het eten of het weer is gebeurd midden in het seizoen. Ze herinnerde zich (na in haar geheugen te graven) dat het lam inderdaad, toen het buiten kwam, een poosje niet helemaal gezond was geweest, maar daarna weer wel. Dat is natuurlijk de verklaring van de zwakke plek. Ik heb ook gelezen dat men het wel een 'hongerrand' noemt. Maar het kan ook door andere oorzaken dan honger, bv ziekte of medicijnen veroorzaakt worden.

Als afsluiting een foto van mijn proeflapje voor de kantsjaal. Ik ben van plan binnenkort daar meer over te schrijven.

Wol en Wiel December

Spingroep Wol en Wiel

De Flevolandse spingroep Wol en Wiel komt maandelijks bij elkaar om te spinnen, praten en elkaar de laatste spinsels en andere gemaakte producten te laten zien. Ik ben ook lid en vind, naast het spinnen en praten, het zien van elkaars creaties enorm inspirerend. Iedereen laat wat zien, vertelt er over, iedereen kan voelen en vragen stellen, en vervuld van alle nieuw opgedane kennis en kunde en vol plannen voor volgende projecten gaat iedereen aan het eind van de ochtend weer naar huis.

In deze blogpost zal ik wat van die gedeelde kennis en ervaring, tips en truucs, namen en links naar webpaginas en andere wetenswaardigheden van de afgelopen keer opschrijven.

Een van onze leden, HM, die expert is in naaien, liet een nieuwe trui zien die ze gebreid heeft van wol van het schapenras dat oranje/bruin geboren wordt maar waarvan de wol wit wordt, met van die oranjebruine kemp haren er in. Waarom kan ik niet op de naam komen? Wie het weet kan een opmerking plaatsen onder de blog, alvast bedankt! De trui was gebreid in twee delen, een voor- en achterpand met aangebreide mouwen. De delen waren bovenop schouder en arm op onzichtbare manier aaneen gezet en CK vroeg hoe je dat doet. Het antwoord is ‘Kitchener stitch’ of ‘Grafting’. Dit kan gedaan worden door te ‘mazen’ en door te breien, hier is een filmpje dat het laat zien met een stopnaald. Er zijn nog veel meer filmpjes te zien op het web.

Reny liet een foto zien van een prachtig bolletjeskleed, wat ze al cadeau had gegeven aan haar dochter dus niet mee kon nemen om te laten zien. We konden er dus niet meer in knijpen, maar op de foto zag het er heerlijk uit. Alle balletjes waren gevilt in kousen in de wasmachine. Volgens Reny was het een hele klus om alle bolletjes uit de kousen te krijgen, maar was het aan elkaar zetten een feestje!

CK liet een hele stapel gehaakte sneeuwsterren zien, erg toepasselijk voor de tijd van het jaar, ook al zullen dat wel de enige sneeuwkristallen zijn die we te zien krijgen deze winter, zo mild en zacht als het tot nu toe is geweest. Prachtig waren ze in ieder geval, op naalden 2,5 mm, met de glans van de Romneywol die ze had gekocht bij De Wolunie. Ze zullen bij het infopunt van De Wolunie, bij de schaapskooi in Almere Haven, te koop zijn. Ook liet ze haar zelfgenaaide winterjas zien, prachtig gedaan met alle professionele details zoals gepaspelde knoopsgaten, doorlopende lijnen van de ruitstof op de zakken en perfecte pasvorm. Gemaakt van mooie Harris Tweed, om te koesteren.

Ik liet mijn zadelhoes (Ravelry link) zien, een patroon van Lion Brands, maar met extra voering van ‘thrums’, ik weet niet of hier een Nederlandse term voor is. Het zijn plukjes ongesponnen wol die je meebreit en die aan de voorkant leuke stippen of v-tjes geven en aan de achterkant heerlijk wollig zijn. Van het 'thrummen' zijn natuurlijk ook instructies te vinden op het web (How I thrum van Hello Yarn).

Het geeft een heerlijke zachte en warme zit, perfect voor de koude wintermaanden! De rood-grijze strepen zijn gebreid met een beetje crêpe garen wat ik tijdens de vorige bijeenkomst van Wol en Wiel spon. Het was nog niet erg crêpe-achtig, maar breide toch heel fijn weg.

Ik liet ook een paar handschoenen met halve vingers zien, gebreid volgens een patroon uit dit boek: Maskor och Medeltid, een boek met patronen geïnspireerd door wanddecoraties in Zweedse middeleeuwse kerken. Als ik deze blog maak heb ik nog geen foto's maar via de Ravelry link kun je bij het patroon komen. HH merkte op dat zij een blogger kent die ook wanten, halve wanten en polswarmers maakt en dat ik waarschijnlijk wel mooi zou vinden: CreaRiet. Nou, dat klopt wel want ik vind dat zij hele mooie varianten maakt!

HH was begonnen met een bruidssjaal, maar vond het patroon nog een behoorlijke uitdaging. Daarom bedacht ze dat ze eerst nog een ander kantbreipatroon zou breien om er nog wat meer ‘in’ te komen voordat ze het enorme project van de bruidssjaal weer ging oppakken. Als ze weer met de bruidssjaal verder gaat denk ik dat ik het leuk vind daar ook aan te beginnen (misschien zijn er nog anderen ook die dat willen proberen – ik zal het eens vragen een volgende keer).

Excuus dat alleen mijn projecten en die van Reny voorzien zijn van foto’s – dat komt omdat ik het idee om over de spinochtend te bloggen pas opvatte na afloop van die ochtend. Zoals ik al zei had Reny een foto die ze naar me opstuurde om op de blog te plaatsen, dankjewel Reny! De volgende keer zal ik foto’s maken van ieders project, als de maker het leuk vindt om dit terug te zien in mijn blog natuurlijk.

Oh ik was het bijna vergeten: wil je breien zonder een vin te verroeren? Dat kan natuurlijk niet, maar alleen je duim bewegen om te breien is toch ook nog wel bijzonder. Een workout voor je duim (en voor je hersenen, want ik moest mijn hoofd er goed bijhouden toen ik het probeerde): dat is Portugees breien! Een tip van S, die last heeft van arthrose in haar schouder en elleboog, en helaas moet stoppen met het maken van poppen. Maar ze is een heel positief persoon en ik weet zeker dat ze genoeg alternatieven bedenkt om creatief te zijn en mooie dingen te blijven maken waar ze haar ei in kwijt kan (ook al zal ze het poppen maken missen).

De AlmeerseWolunie kwam ook nog even ter sprake (vanwege de sneeuwsterren van CK), en voor geïnteresseerden wil ik nog even de open dag / schaapscheer dag noemen van 17 januari. Dan worden de drachtige ooien geschoren voordat ze naar binnen gaan (binnen is het anders veel te warm voor deze dames). De eerste lammetjes worden in maart verwacht. Op de open dag kun je naar het schapen scheren kijken, je kunt vachten kopen, en je kunt de faciliteiten van de ‘Wolfabriek’ bekijken, zoals de vilt- en sorteertafels, was- en verfketels en kaardfietsen. Er wordt informatie verstrekt over De Wolunie dus je kunt goed je licht opsteken om te zien of het je ook wat lijkt om lid te worden. Houd de agenda op de website in de gaten voor de tijden en voor meer informatie.