Wol en Wiel April - Lente!

Dit was de eerste spinochtend met Wol en Wiel van dit jaar dat ik echt de lente kon voelen - en zien! Kijk die lammetjes toch, pluizebollen met nieuwsgierige blik, of heerlijk slapend bij moeder in de voorjaarszon.

Hennies Ouessant schapen hebben lammetjes gekregen, witte en zwarte (met een wit vlekje). Ze hielden zich op afstand, bij moeder in de buurt en ook een beetje verstopt achter wat boomstammetjes, maar deze witte was wel erg benieuwd wie dat nou waren bij dat hek. Toen we eenmaal verdwenen waren (dachten zij!) kwamen ze dichterbij.

Het was een kleiner groepje deze week maar toch nog 8 personen. Hanneke had een gehaakte sjaal af - of bijna af, er was niet genoeg garen voor alle franje. Ze had van ander garen, een donker/licht getwijnde draad, de franjes afgemaakt maar was daar niet helemaal blij mee. Waarschijnlijk gaat ze die franje toch weghalen, en dan besluit ze of ze de sjaal helemaal zonder franje laat, of dat ze ander garen er voor gaat gebruiken, wat ze misschien nog moet bijspinnen. De sjaal zelf is fantastisch. Een eenvoudige haaksteek, met groepen stokjes, en met een geweldig effekt. Heerlijk om mee op de bank te kruipen als het wat fris is, of om gauw om te slaan als je even naar buiten moet om iets te doen, maar niet de tijd neemt om een jas aan te trekken. En met het veranderlijke voorjaarsweer is het prettig om nog iets om te hebben.

Helga heeft een nieuwe spintechniek uitgeprobeerd, die ze aan ons liet zien, Tailspun Yarn. Dat is garen waarin hele lokken van een schapenvacht uitsteken. Het lijkt een beetje op de schapenvacht zelf als je dit garen in een streng bijeen ziet.

Ze had ook van te voren al wat uitleg gemaild naar iedereen zodat je je kon voorbereiden als je het ook wilde proberen, heel handig. Hier zie je op het filmpje hoe zij het doet.

Ik was er erg nieuwsgierig naar en had het van te voren geprobeerd met Gotland wol. Het viel niet mee om de lokken goed te laten hechten aan de kerndraad. Op deze ochtend zelf heb ik nog wat meer er van geprobeerd, en hier zie je het op de spoel op mijn twijnrekje. Net een opgewikkeld gotlandschaapje!

Thuis heb ik er nog wat meer van gesponnen, ik heb nu enkele tientallen meters en zal er waarschijnlijk eens mee proberen te weven.

Ook had Helga haar eerste polswarmers mee in de twijnend breien techniek. Heel mooi geworden!

 

Zelf had ik in de maand voorafgaand aan de spingroep wat plantaardig geverfde delen van vachten gesponnen. Altijd een mooie kleurencombinatie, met Walnoot, eerste (rechts, Blauwe Texelaar) en derde bad (links, Leicester Longwool), en ui op een lichtgrijze ondergrond van Blauwe Texelaar. Grappig hoe geel op een grijze ondergrond naar het groene nijgt. Op de foto is het nog groener dan in het echt, maar ook bij gewoon daglicht ziet het er lichtgroen uit.

Reny had ook met walnoot geverft. Gewoon in een pot waar de walnotenbolsters eerst een tijd in geweekt hadden, zonder te verwarmen. Het resultaat is verbluffend! Zonder beitsmiddel, zonder opwarmen en toch die mooie warme bruine tinten. De laatste portie wol had ze vergeten in het verfbad en heeft er extra lang in gezeten, waardoor hij nog donkerder is geworden dan de tweede portie. De basis is witte Flevolander x Texelaar.

En Reny had ook nog een verrassing voor mij. Ze was naar een middeleeuws weekend geweest met haar middeleeuwse groep, en had daar een van mijn poslwarmers verkocht! Het geeft zo'n geweldig gevoel als mensen iets wat je gemaakt hebt willen hebben en dat dan kopen.

Coby had geen showproducten mee. Ze had wel voor mij een proefje mee van de tweed waarmee ze haar prachtige winterjas (mantel) genaaid heeft. Ik had daar om gevraagd, omdat ik helemaal weg ben van alle vormen van tweed, en die van haar was een echte! Die wilde ik wel eens onder de loep houden! Het blijkt een visgraat te zijn. De draden lijken haast wel enkeldraads te zijn, wat ik me moeilijk voor kan stellen voor de ketting. En de draden hebben een lichte kleurvariatie in zichzelf, die je krijgt door verschillend geverfde vachten goed door elkaar te kaarden. Dat geeft op het oog een egale kleur, maar door de verschillende kleuren van de individuele vezels heeft de kleur meer diepte en levendigheid. Jaja! Visgraat is wat ik wil gaan proberen met mijn gesponnen Leicester Longwool. Het zal een veel grovere stof worden dan Coby's tweed, en het zal te prikkerig zijn voor een kledingstuk, maar ik heb er zo'n zin in!

Coba, die weeft, heeft een groot driehoeksweefraam aangeschaft, en daarop een luchtige sjaal van haar Gotland garen geweven. Heel elegant en fijn, vederlicht en doorzichtig, prachtig! Die weeftechniek intrigeert, als je op Youtube kijkt ziet het er niet moeilijk uit, ik ben benieuwd of ik het ook leuk zou vinden... Hier is een foto van de sjaal in de voorjaarszon.

En hier een filmpje van iemand die voordoet hoe je zo'n sjaal weeft. Zoals je ziet kun je allerlei draden verwerken, wat heel handig is voor spinners die wel eens iets overhouden, of voor als je een aparte draad spint waarvan je dan niet goed weet wat je ermee moet...

Saskia is altijd productief! Ze vertelde dat ze bezig is breipakketten samen te stellen voor haar webshop of voor verkoop tijdens de workshops/inloopochtenden die ze heeft. Ze is gestopt met poppen maken, en heeft haar poppenatelier omgedoopt tot wolatelier, nog steeds met de naam Wollepop.

En de laatste van het rijtje voor deze keer, Hennie, was bezig met een schapensjaal. Kijk maar in haar mand, daar ligt het begin van een rondgebreide sjaal die ze later met een 'steek' open gaat knippen. Met schaapjes. En dat vind ik, die een jaar lang alleen maar schapen maakte op mijn keramiek-avonden, natuurlijk geweldig. Ze breit hem van verschillende natuurlijke tinten grijs van Blauwe Texelaar wol.

En dan sluit ik af met een van mijn eigen keramieke schaapjes.

Hello dear friend

Today I will show you something that was completed several years ago and something else that was created today.

Two years ago, I worked with ceramics. I enjoyed it a lot, and still miss it sometimes. However, time constraints make that I have not touched clay since then. Last weekend however, I went to visit the studio where my old teacher  is giving classes nowadays, and where she had an exhibition going on. When she saw me, she said: I have something that is yours... And she went to fetch this little friend of mine, which had been sitting and waiting patiently all that time. I had forgotten all about this sheep and was really surprised and very happy to see it and take it home. It has such a friendly expression on its face!

Today I completed a band weaving project of a pickup pattern from Föllinge. It was the first pickup pattern inkle for me, and the beginning was quite complicated. After a while I found out how to read the pattern and how to pick up and drop threads as per the pattern. It was a bit different from the videos I had watched on rigid heddle band weaving, as the warp threads ly so close in my inkle loom, where the rigid heddle really spreads the warp out so you can se the lowered part of the warp through the lifted part.

The pattern is from a blog by a Swedish woman, publishing some patterns from a collection of patterns from a certain part of Sweden, Jämtland. Föllinge is a village in the western part of Jämtland, not far from the Norwegian border. Hannas website can be found here: hannakristine.se.

Skudde garn/yarn

Skudde är en fårras som härstammar från öst Preussen, Litauwen och Schweiz. Nuförtiden finns smågrupper Skudde i Tyskland och Nederländerna, och också i andra länder men det finns inte många.

Min Skudde ull är från en liten grupp får i Nederländerna som hålls för att ägaren skall kunna träna sina vallhundar, Skudde får är snabba och håller bra ihop så därför är det bra träningsfår. De är enkla att hålla, kräver inte mycket skydd, kan vara ute hela vintern och är inte kräsna med maten. De används ofta som landskapsvårdare.

När jag fick fällen blev jag förskräckt över hur mycket märghår det fanns, korta, svarta, stickiga hår som i och för sig kunde plockas ut lätt men eftersom det fanns så mycket så var det ändå ingen ide att försöka. Den hade inte så mycket, gråbrunt, täckhår och otroligt mjuk underull i en vacker ljusgrå färg. Ullen har legat nästan ett år, jag fick den i Maj 2014, tvättade den och visste sedan inte vad jag skulle göra med den. Men nu har jag tagit fram en del, kardade den ik kardmaskinen till rullar (4 rullar per kardflor), och spann ett löst spunnet tvåtrådigt garn. Det blev trevligt, mycket luftigt av den mjuka underullen. Härvan på bild är spunnen av 2 lätta kardflor, straks under 50 gram. Märghåren finns, så det begränsar användningsområdet, men jag ser en liten stickad väska med axelrem av ullen famför mig.

English. Skudde is a rare breed of sheep with its origin on the east Preussian region, Lithuania and Switzerland. Nowadays there are small groups of these sheep in Germany and the Netherlands, as well as in other countries but their are not many of them.

My Skudde fleece is from the Netherlands, of a small group of sheep that is kept to train the sheepdogs of the owners. They are active, quick sheep to train with. They are easy, low maintenance sheep, hardy and not picky in the food they eat. Often they are kept for maintenance of an open landscape.

The fleece contains a lot of brittle kemp, så much that it is impossible to remove, e.g. by combing. The outer hair is grey and brown, the wool part is so soft and of a beautiful light grey. I drumcarded part of it in two thin cardfleeces, parted each in 4 rolags and spun a low twist two-ply yarn. Actually quite beautiful. The kemp is making usage for garments a bit difficult but I see a small bag with long shoulderband as apossibility.

Sittdynor - Sitting pad

För bra länge sedan spann jag några rejäla garn. Ett grått och ett svart gotlandsgarn och ett vitt från Veluws Heideschaap. Det sista garnet är från en gammal holländsk ras som brukade användas att beta på ofruktsam hedelandskap. Fåren samlades på natten och deras spillning togs tillvara för att göda åkrarna. Fåren har alltså aldrig selekterats på ullkvaliten och ullen är full av märghår. Det sticks men framförallt kommer dessa hår alltid att fällas ur vad man än gör med garnet. Så det skulle användas till något oömt och där det inte gör något att vita hårda hårstrån faller ut.

Det blev en sittdyna. Stickat med ett mönster ur en stickbok och filtad i tvättmaskin.

English. A long time ago I spun yarn from Veluws Heideschaap, an ancient Dutch breed that was kept to graze on unfertile soil and to stay in a barn overnight so that their manure could be gathered and used as fertilizer on the farmers fields. The sheep were never bred for the wool and their fleece is full of kemp. This kemp will fall out of anything made with it, slowly and unstoppable. So if you don't want white brittle hairs everywher on your clothes or on the sofa, you cannot knit garments or a pillowcase of it. I decided to make a sitting pad which I felted in the washing machine. This was the result and I like it very much. So does my husband who uses it when he has to work in a very chilly office every week.

Mönstret blev något suddigt men jag blev mycket nöjd med resultatet. Min man använder den när han skall sitta och arbeta på ett kallt kontor, som händer en dag i veckan och han är också jättenöjd.

Jag fick mera ull från Veluws Heideschaap och har nu garn till ytterligare en sittdyna. Så den stickar jag på nu. Mönstret och övergångarna i färg är lite bättre planerade och jag ser fram emot att vi får var sin sittdyna, som vi kan ha när vi är på utflykt, i trädgårdsstolarna eller helt enkelt hemma på köksstolarna.

English. I received more Veluws Heideschaap, spun another thick yarn and started knitting another one. Unfortunately I don't recall the exact thickness of the yarn, nor the needle size used. A miracle has to happen in the washing machine to end up with two sitting pads of similar size.

Jag minns inte riktigt vilken stickstorlek jag använde och det kan hända att garnet inte har samma tjocklek, det sparade jag inte och är svårt att se på ett filtat objekt. Men det måste hända ett under i tvättmaskinen om dessa två skall bli lika stora.

How we spin

English
It is very interesting to see that, though there is a common knowledge about techniques and the names used for these techniques (short forward draw, long draw etc), every spinner has a very individual style. Last week, at the gathering of our spinning group, I tried to capture this in a little film. All spinners show, in a little more than half a minute, their way of spinning at that moment. It results in a very interesting and diverse 7 minutes.

The wool that is spun, the preparation of the wool and the spinning wheels used vary, as you will see. There is Shetland wool, Bleu du Maine, Blue Texel, Alpaca, Dutch Bont Schaap with Silk, 'White' wool and 'Brown' wool. The preparations vary from commercially combed and dyed top, to rolags, drumcarded fleece and washed and raw wool. Main technique used is short draw. Look for yourself and enjoy:

Nederlands
Het is ontzettend interessant om the zien dat, hoewel er algemeen bekende termen zijn voor de technieken van het spinnen, iedere spinner een eigen stijl heeft, ook al wordt volgens dezelfde techniek gesponnen. Afgelopen week heb ik tijdens de bijeenkomst van onze spingroep dit proberen vast te leggen in een filmpje, waarin iedere spinner in ruim een halve minuut de eigen manier van spinnen (van dat moment) laat zien. Het resultaat is een boeiende 7 minuten durende film.

De wol die gesponnen werd, de preparatie van de wol en de spinnewielen die zijn gebruikt varieren, zoals je zult zien. Er is gesponnen met Shetland wol, Bleu du Maine, Blauwe Texelaar, Alpaca, Hollands Bont schaap met Zijde, 'Witte'  wol en 'Bruine' wol. De preparatie van de wol varieert van commercieel gekamde en geverfde kaardlont, rolags, kaardvliezen tot gewassen en ruwe vacht. De meest gebruikte techniek is 'short draw'. Kijk en geniet.

Svenska
Det är riktigt intressant att se att, fast det finns allmänna termer för de vanligaste spinntekniker, varje spinnare har en egen stil. Förra veckan har jag försökt att kartlägga variationerna i vår spinngrupp i en liten film. Varje spinnare visar i drygt en halv minut dess egen still för det tillfället. Det resulterar i en intressant film på 7 minuter.

Ullen som spinns, ullprepareringen och spinnrockarna som användes varierar som du kan se. Det har spunnits med Shetland, Bleu du Maine, Blå Texel, Alpaca, Holländsk Bont får med silke, ´Vit´ ull och 'Brun' ull. Prepareringen varierar från kommersiell färgad kardband, kardade rolags, kardflor till tvättad och rå ull. Den mest använda tekniken är korta drag. Titta och njut.

Romney

Idag var en härlig dag. På eftermiddagen tog vi, make, dotter och jag, en promenad genom ett område där det går får, Romney får. De går där för att få bukt med all jättebjörnloka som växer där över alla breddar. De gör ett bra jobb! Och visst är de söta.

Very sweet Romney sheep in our neighborhood. They do a good job in eating up all the giant hogweed that grows there, and thus improving the quality of the outdoor natural environment for the inhabitants of our town.

Förra året skaffade jag en fäll ifrån en Romney i den gruppen. Den var enormt skitig, men efter mycket tvättande och kardning och kamning blev det ändå ett bra garn som jag färgade i många olika färger, både med växtfärgning och syrafärger. Jag skall se om jag hittar bilder av det. I annat fall skall jag gå och ta bilder snart.

Fleece Felting

This is such fun! The result is amazing and the process is really satisfying. Hard work, sheep fleece smells and colours, planning and thinking, some more hard work rolling, a lot of water and soap, checking, and then... voila, a beautiful sheep fleece to be used for whatever you want, while the sheep is happily growing another fleece for next year's usage.

Yesterday I attended a fleece felting workshop. Honestly it has attracted me to learn to felt a whole fleece a long time now, but I would not know what to use the final fleece for. Then, the teacher of the workshop showed me that you can do a lot more when felting fleeces, e.g. you can felt several smaller pieces to be used a sitting cushions on a bench or chair. This was really attractive to me so yesterday I learnt how to do this. And here is the result:

The 'whole' fleece.

I dreamed of a light brown or brown-greyish fleece, not too big. Hennie, the teacher had a lot of fleeces to choose from: a gorgeous (and huge!) grey Racka fleece, several Oussant and Skudde fleeces in white, brown and black, white Dutch 'heideschapen' (also huge) and more which I do not remember. My choice was this chocolatebrown Oussant fleece with sunbleched tips on the neck and back.

I have parted it in two halves, for the sitting cushions, but you can still 'see' how the fleece has covered the back, neck and sides of the sheep before shearing.

This are the two separate sitting cushions:

The one to the right must be the tail side of the fleece. The shape is more square than the other halve. The side facing the grass is covered with brown mountain sheep fleece, much like the brown colour of the Oussant. This mountain sheep fleece is felted too and this keeps the Oussant fleece staples together.

The fleece in the pictureto the left must have been the neck side of the fleece. The side facing the grass is covered with a lighter colour of mountain sheep fleece, which you can see at the borders of it.

I feel that this is not the last time I attempt fleece felting!

Band - ribbons

Nu har det blivit band av bland annat Ouessant fällen. Tillsammans med ett ljusare garn av en annan Ouessant, och vitt gar av ett okänt fårras.
Ena bandet vävdes med vanlig tuskaft, det andra med kort. Längst ner visas det 'vanliga' bandet'

Yes, two ribbons have been woven, with the dark brown Ouessant fleece and also a lighter Ouessant, and a white of unknown breed.
One of the ribbons is woven with an ordinary 'to and fro' technique, the other is made with use of cards. Below the 'ordinary' weaving is shown.

Små tossor

Ullen kändes för kort för att kunna göra ett hållbart garn, och den ljusa färgen var för fin för att kasta ullen. Så då blev valet lätt att använda den till att filta tofflor, något som jag har velat göra länge. Det blev små bebistofflor, till en nästan ett-åring. Först stickade jag ett par jättetofflor: Sedan kastes de in i tvättmaskinen och då kom det ut stadiga små lurviga tossar. Hoppas att lillen blir glad!

Blå Bertil

Senaste året har jag huvudsakligen gjort får utav keramik. Det här är Blå Bertil. Han skulle ha blivit mera svart än blå, så du ser hur oxider kan överraska en. Hornen är helt fantastiska, de liknar horn på riktigt!

Får igen

Har gjort nya får igen, och denna gång bränt de i raku-ungn på en kursdag. Jätteroligt och man luktar som en sotare efter dagen. Tvätta håret en eller två gånger räcker inte, och lukten hänger kvar i näsan i flera dagar! Men då blir resultatet också väldigt fint!

Får

Det är fårull och fårfigurer jag jobbar med nuförtiden. Här kommer ett litet får, ett lamm egentligen. Den är söt men också lite konstig, jag vet inte riktigt vad jag tycker om den. Den fick i alla fall lite olivgrön glasyr, medans ögonen blev gul-svarta. Det gula heter 'kanel', vilket kan tyckas lite udda eftersom kanel har en brunare färg, men för fårögon blev det mycket bra.